خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داریم نگاری به کمالی که چه گویمحسنی که چه پرسی و جمالی که چه گویم
۲
خوش نقش خیالی است که نور بصر ماستنقشی و چه نقشی و خیالی که چه گویم
۳
ساقی قدحی بادهٔ مستانه به من دادزان آب حیاتی و زلالی که چه گویم
۴
شمع است و شبستان و می و شاهد سرمستبزمی است ملوکانه و حالی که چه گویم
صفحهٔ ۱ از ۲