خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخنی خوش به ذوق می گویمیاری از اهل ذوق می جویم
۲
بزم عشق است و خرقهٔ سالوسعاشقانه مدام می شویم
۳
عشق و معشوق و عاشق خویشملاجرم غیر خود نمی پویم
۴
من و او و تو چون یگانه شدیمتو منی ای عزیز من اویم
صفحهٔ ۱ از ۲