خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدتی در به در به جان گشتمگرد میخانهٔ جهان گشتم
۲
میر میخانه خدمتش کردمهم به فرمان او روان گشتم
۳
در خرابات عشق رندانهساقی بزم عاشقان گشتم
۴
نام من شد نشانهٔ عالمگرچه بی نام و بی نشان گشتم
صفحهٔ ۱ از ۳