خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتش عشقش خوشی افروختمنام و ننگ و نیک و بد را سوختم
۲
سوختم پروانهٔ جان و دلمشمع جمع عاشقان افروختم
۳
خرقهٔ ناموس بدریدم دگرجامهٔ رندانه ای بردوختم
۴
گوهری بخریدم از صراف عشقنقد و نسیه در بها بفروختم
صفحهٔ ۱ از ۲