خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقش عالم خیال می بینمدر خیال آن جمال می بینم
۲
همه عالم چو مظهر عشقندهمه را بر کمال می بینم
۳
ساغر باده ای که می نوشمعین آب زلال می بینم
۴
نور چشمست و در نظر دارماز سر ذوق و حال می بینم
صفحهٔ ۱ از ۲