خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چه بینم به نور او بینمگل وصلش به دست او چینم
۲
غیر او چون که نیست در عالمپیش غیری چگونه بنشینم
۳
صورتا جامم و به معنی میباطناً آن و ظاهراً اینم
۴
خسرو عاشقان سرمستمبلکه جان عزیز شیرینم
صفحهٔ ۱ از ۲