خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیزید که تا جام شرابی به کف آریماین یک دو نفس عمر به ضایع نگذاریم
۲
یک دم که ز ما فوت شود بی می و معشوقشک نیست که آن دم ز خیالش نگذاریم
۳
هر جام پر از می که بیابیم بنوشیمبا همنفسی عمر عزیزش به سر آریم
۴
جان در تن ما عشق نهاده به امانتامید که بر خاک در او بسپاریم
صفحهٔ ۱ از ۲