خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز ساز عشق را بنواختیمکشتی دل در محیط انداختیم
۲
عاشقانه خلوت خالی دلبا خدای خویشتن پرداختیم
۳
ما چو دریائیم و خلق امواج مالاجرم ما با همه در ساختیم
۴
تیغ مستی بر سر هستی زدیمذوالفقار نیستی تا آختیم
صفحهٔ ۱ از ۲