خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما مرشد عشاق خرابات جهانیمساقی سراپردهٔ میخانهٔ جانیم
۲
تو از همدانی ولیکن همه دان نهاز ما شنو ای دوست که سر همه دانیم
۳
تو عالم یک حرفی ما عالم عالمتو میر صدی باشی و ما شاه جهانیم
۴
هر کس به جمال و رخ خوبی نگراننددر آینهٔ خویش به خود ما نگرانیم
صفحهٔ ۱ از ۲