خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستیم و خرابیم و گرفتار فلانیمسر حلقهٔ رندان خرابات جهانیم
۲
ایمان به جز از کفر سر زلف نداریمجز معرفت عشق دگر علم ندانیم
۳
ما پیر خرابات جهانیم و لیکندر عاشقی و باده خوری رند خرابیم
۴
گو خلق بدانند که ما عاشق و مستیمگو فاش بگویند که بر خود نگرانیم
صفحهٔ ۱ از ۲