خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ظاهراً جسم و باطناً جانیمآخراً این و اولاً آنیم
۲
سخن غیر او مگو با مازان که ما غیر او نمی دانیم
۳
وحده لاشریک له گوئیممومن و صادق و مسلمانیم
۴
اسم اعظم که جامع اسماستحافظانه به ذوق می خوانیم
صفحهٔ ۱ از ۲