خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من به او زنده توئی زنده به جاناین چنین زنده نباشد آن چنان
۲
نوش کن آب حیات معرفتتا چو خضر زنده مانی جاودان
۳
صورت و نقشی که آید در نظرچو خیال اوست بر چشمش نشان
۴
ساقیم مست است و جام می به دستدر سرابستان جان عاشقان
صفحهٔ ۱ از ۲