خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سین انسان گر برافتد از میاناول و آخر نماند غیر آن
۲
چوی نمانی تو نماند غیر توبس بدیع است این معانی را بیان
۳
نوش کن می جام راهم لعل سازتا بیابی لذتی از جسم و جان
۴
بگذر از نام و نشان خویشتنبی نشان شو تا از او یابی نشان
صفحهٔ ۱ از ۴