خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای تاج فرق شاه فلک خاک پای تووی پادشاه صورت و معنی گدای تو
۲
مقصود از آفرینش عالم توئی و بسای جسم و جان ، دنیی وعقبی فدای تو
۳
آئینهٔ صفات الهی و عارفانبینند آن صفات به نور صفای تو
۴
خلوتسرای نقش خیال تو چشم ماستغیر تو نیست لایق خلوتسرای تو
صفحهٔ ۱ از ۳