خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاهان جهان باشند از جان چو گدای تومحبوب تر از جانی صد جان به فدای تو
۲
رندان ز تو می جویند زهاد ز تو حلواهر کس به هوای خود مائیم و هوای تو
۳
دل خلوت خاص تست ، بنشین تو به جای خودوالله که نخواهم داشت غیر تو به جای تو
۴
گر دست مرا گیری من دامن تو گیرمپائی ز تو گر یابم آیم به سرای تو
صفحهٔ ۱ از ۲