خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای تو پناه همه روز محنبازسپردم به تو من خویشتن
۲
قلزم مهری که کناریش نیستقطره آن الفت مرد است و زن
۳
شیر دهد شیر به اطفال خویششاه بگوید به گدا کیمسن
۴
بلک شود آتش دایه خلیلسرمه یعقوب شود پیرهن
صفحهٔ ۱ از ۳