خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشمی که ندیده نور آن روتاریک بود چو روی هندو
۲
با ما بنشین خوشی درین بحرما را به کف آر و ما به ما جو
۳
از جام حباب آب می نوشاز ما بشنو مرو به هر جو
۴
گنجینهٔ گنج پادشاهیمفلس گردی روان به هر سو
صفحهٔ ۱ از ۲