خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا ای ساقی مستان و جام می به مستان دهبیا آب حیاتت را به دست می پرستان ده
۲
به میخواران مده می را که قدر می نمی دانندچو خیری می کنی ساقی بیاور می به مستان ده
۳
بیا ای صوفی صافی و دُرد درد دل درکشچه می لرزی به جان آخر بیا جان را به جانان ده
۴
اگر فرمان رسد از شه که سر در پای او اندازتو پا انداز کن سر را به شکرانه روان جان ده
صفحهٔ ۱ از ۲