خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می عشقش به شیر مردان دهدُرد دردش به دردمندان ده
۲
ساقیا دست ما و دامن توساغر می به دست یاران ده
۳
می به زاهد مده که باشد حیفدرد وی جام می به رندان ده
۴
جرعه نوشان جام خود بگذارجرعهٔ جام خود به ایشان ده
صفحهٔ ۱ از ۲