خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه آب حیات را مانیدر جهان جاودان کجا مانی
۲
ای که گوئی به پادشا مانمغلطی کرده ای گدا مانی
۳
بر سر پل چه خانه می سازیزود باشد که بی سرا مانی
۴
ما چنین مست و تو چنان مخمورکه به رندان بزم ما مانی
صفحهٔ ۱ از ۲