خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه میری در این جهان میریچون رسد وقت ناگهان میری
۲
آب سر چشمهٔ حیات بنوشتا نمانند این و آن میری
۳
خوش کناری بگیر ازین عالمپیش از آن دم که در میان میری
۴
زندهٔ جاودان توانی بودگر تو در پای عاشقان میری
صفحهٔ ۱ از ۲