خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر مرده که شد به جام می حیباشد جاوید زنده از وی
۲
ساقی قدحی شراب پر کناز بهر خدا بده پیاپی
۳
گوئی که ز باده توبه کردیای مونس جان عاشقان کی
۴
ای عشق بیا که جان مائیای عقل برو ز بزم ماهی
صفحهٔ ۱ از ۲