خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالم جامست و فیض او میبی او همه عالم است لاشی
۲
او را نبود ظهور بی ماما را نبود وجود بی وی
۳
ای عقل تو زاهدی و ما رنددر مجلس ما میا برو هی
۴
یا رب که مدام باد ساقیتا می بخشد مرا پیاپی
صفحهٔ ۱ از ۲