خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
متناهی شود به تو همه شیتو شوی منتهی به حضرت وی
۲
غایت ذوق ما کجا یابدبه جز از ما و همچو ما هی هی
۳
زاهد و زهد و آرزوی نمازما و ساقی و ساغر پر می
۴
کشتهٔ عشق و زندهٔ ابد استکی بمیرد کسی که زو شد حی
صفحهٔ ۱ از ۲