خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توئی جانا که عین هر وجودیبه خوبی دل ز خود هم خود ربودی
۲
نبود این بود و بودی عین وحدتنمودی کثرت از وحدت که بودی
۳
جان صورت و معنی عیان شدچو بند برقع پنهان گشودی
۴
به چشم خود بدیدی حسن خود راجمال خود در آئینه نمودی
صفحهٔ ۱ از ۲