خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تن فداکن تا همه تن جان شویجان رها کن تا همه جانان شوی
۲
گرد این و آن چه می گردی مداماین و آن را مان که این و آن شوی
۳
ترک کرمان کن به مصر جان خرامتا به کی سرگشتهٔ کرمان شوی
۴
ماه ماهانی ببین ای نور چشمآن او باشی چو با ماهان شوی
صفحهٔ ۱ از ۲