خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب شد ای خواجه ز کی آخر آن یار تو کویار خوش آواز تو آن خوش دم و شش تار تو کو
۲
یار لطیف تر تو خفته بود در بر توخفته کند ناله خوش خفته بیدار تو کو
۳
گاه نماییش رهی گوش بمالیش گهیدم ز درون تو زند محرم اسرار تو کو
۴
زنده کند هر وطنی ناله کند بی‌دهنیفتنه هر مرد و زنی همدم گفتار تو کو
صفحهٔ ۱ از ۲