خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی اوعنبر نی و مشک نی بوی وی است بوی او
۲
سلسله‌ای است بی‌بها دشمن جمله توبه‌هاتوبه شکست من کیم سنگ من و سبوی او
۳
توبه شکست او بسی توبه و این چنین کسیپرده دری و دلبری خوی وی است خوی او
۴
توبه‌ی من برای او توبه‌شکن هوای اوتوبه من گناه من سوخته پیش روی او
صفحهٔ ۱ از ۳