خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنگ خردم بگسل تاری من و تاری توهین نوبت دل می‌زن باری من و باری تو
۲
در وحدت مشتاقی ما جمله یکی باشیماما چو به گفت آییم یاری من و یاری تو
۳
چون احمد و بوبکریم در کنج یکی غاریزیرا که دوی باشد غاری من و غاری تو
۴
در عالم خارستان بسیار سفر کردماکنون بکش از پایم خاری من و خاری تو
صفحهٔ ۱ از ۳