خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از این پستی به سوی آسمان شوروانت شاد بادا خوش روان شو
۲
ز شهر پرتب و لرزه بجستیبه شادی ساکن دارالامان شو
۳
اگر شد نقش تن نقاش را باشوگر ویران شد این تن جمله جان شو
۴
وگر روی از اجل شد زعفرانیمقیم لاله زار و ارغوان شو
صفحهٔ ۱ از ۲