خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل و جان را طربگاه و مقام اوشراب خم بی‌چون را قوام او
۲
همه عالم دهان خشکند و تشنهغذای جمله را داده تمام او
۳
غذاها هم غذا جویند از ویکه گندم را دهد آب از غمام او
۴
عدم چون اژدهای فتنه جویانببسته فتنه را حلق و مسام او
صفحهٔ ۱ از ۷