خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به پیشت نام جان گویم زهی روحدیث گلستان گویم زهی رو
۲
تو این جا حاضر و شرمم نباشدکه از حسن بتان گویم زهی رو
۳
بهار و صد بهار از تو خجل شدمن افسانه خزان گویم زهی رو
۴
تو شاهنشاه صد جان و جهانیمن از جان و جهان گویم زهی رو
صفحهٔ ۱ از ۳