خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش خرامان می‌روی ای جان جان بی‌من مروای حیات دوستان در بوستان بی‌من مرو
۲
ای فلک بی‌من مگرد و ای قمر بی‌من متابای زمین بی‌من مروی و ای زمان بی‌من مرو
۳
این جهان با تو خوش است و آن جهان با تو خوش استاین جهان بی‌من مباش و آن جهان بی‌من مرو
۴
ای عیان بی‌من مدان و ای زبان بی‌من مخوانای نظر بی‌من مبین و ای روان بی‌من مرو
صفحهٔ ۱ از ۳