خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا توی کلیم و منم چون عصای توگه تکیه گاه خلقم و گه اژدهای تو
۲
در دست فضل و رحمت تو یارم و عصاماری شوم چو افکندم اصطفای تو
۳
ای باقی و بقای تو بی‌روز و روزگارشد روز و روزگار من اندر وفای تو
۴
صد روز و روزگار دگر گر دهی مرابادا فدای عشق و فریب و ولای تو
صفحهٔ ۱ از ۴