خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این ترک ماجرا ز دو حکمت برون نبویا کینه را نهفتن یا عفو و حسن خو
۲
یا آنک ماجرا نکنی به هر فرصتییا برکنی ز خویش تو آن کین تو به تو
۳
از یار بد چه رنجی از نقص خود برنجکان خصم عکس توست مپندارشان تو دو
۴
از کبر و بخل غیر مرنج و ز خویش رنجزیرا که از دی آمد افسردگی جو
صفحهٔ ۱ از ۵