خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا که درآمد به باغ چهره گلنار تواه که چه سوز افکند در دل گل نار تو
۲
دود دل لاله‌ها ز آتش جان رنگ توپشت بنفشه به خم از کشش بار تو
۳
غنچه گلزار جان روی تو را یاد کردچشم چه خوش برگشاد بر هوس خار تو
۴
سوسن تیغی کشید خون سمن را بریختتیغ به سوسن کی داد نرگس خون خوار تو
صفحهٔ ۱ از ۳