خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آینهٔ جان شده چهرهٔ تابان توهر دو یکی بوده‌ایم، جان من و جان تو
۲
ماهِ تمام دُرست! خانهٔ دل آن توستعقل که او خواجه بود بنده و دربان تو
۳
روح ز روز الست بود ز روی تو مستچند که از آب و گِل بود پریشان تو
۴
گِل چو به پستی نشست آب کنون روشن‌سترفت کنون از میان آنِ من و آنِ تو
صفحهٔ ۱ از ۲