خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۵۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش در خور است، حسرت تو با گریستنبی یاد تو حلال مبادا گریستن
۲
بی گریه دوستدار تو آرام گیر نیستیا کاو کاو دیده و دل یا گریستن
۳
گویی که یاد می کنمت گه گهی، ولیبیهوده نیست در دل شب ها گریستن
۴
نازم به غمزهٔ تو که یک گام کرده استصد ساله ره ز دیدهٔ من تا گریستن
صفحهٔ ۱ از ۲