خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا اگر تو نیابی به پیش یار بجودر آن بهشت و گلستان و سبزه زار بجو
۲
چو سایه خسپم و کاهل مرا اگر جوییبه زیر سایه آن سرو پایدار بجو
۳
چو خواهیم که ببینی خراب و غرق شراببیا حوالی آن چشم پرخمار بجو
۴
اگر ز روز شمردن ملول و سیر شدیدرآ به دور و قدح‌های بی‌شمار بجو
صفحهٔ ۱ از ۴