خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۵۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سبک بران چو از این بی‌قرار می‌گذریکه گر عنان بکشی شرمسار می‌گذری
۲
به یاد نوش همه شعله‌های دوزخ عشقزبانه‌ای‌ست که از یک شرار می‌گذری
۳
ز حال دل خبرم ده که داغ‌تر شوی‌اموگر نه کی تو ز کس شرمسار می‌گذری
۴
مرو به تاب که داری، گذر به خاطر منخدا گواست که بی‌اختیار می‌گذری
صفحهٔ ۱ از ۲