خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باده بده باد مده وز خودمان یاد مدهروز نشاط است و طرب برمنشین داد مده
۲
آمده‌ام مست لقا کشته شمشیر فناگر نه چنینم تو مرا هیچ دل شاد مده
۳
خواجه تو عارف بده‌ای نوبت دولت زده‌ایکامل جان آمده‌ای دست به استاد مده
۴
در ده ویرانه تو گنج نهان است ز هوهین ده ویران تو را نیز به بغداد مده
صفحهٔ ۱ از ۴