خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بربند دهان از نان کآمد شکر روزهدیدی هنر خوردن بنگر هنر روزه
۲
آن شاه دو صد کشور تاجیت نهد بر سربربند میان زوتر کآمد کمر روزه
۳
زین عالم چون سجین برپر سوی علیینبستان نظر حق بین زود از نظر روزه
۴
ای نقره باحرمت در کوره این مدتآتش کندت خدمت اندر شرر روزه
صفحهٔ ۱ از ۴