خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای روی تو رویم را چون روی قمر کردهاجزای مرا چشمت اصحاب نظر کرده
۲
باد تو درختم را در رقص درآوردهیاد تو دهانم را پرشهد و شکر کرده
۳
دانی که درخت من در رقص چرا آیدای شاخ و درختم را پربرگ و ثمر کرده
۴
از برگ نمی‌نازد وز میوه نمی‌یازدای صبر درختم را تو زیر و زبر کرده
صفحهٔ ۱ از ۱