خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز هندستان زلفت رهزنان برخاستهنعره از مردان مرد و از زنان برخاسته
۲
آتش رخسار تو در بیشه جان‌ها زدهدود جان‌ها برشده هفت آسمان برخاسته
۳
جوی‌های شیر و می پنهان روان کرده ز جانوز معانی ساقیان همچو جان برخاسته
۴
کفر را سرمه کشیده تا بدیده کفر نیزشاهد دین را میان مؤمنان برخاسته
صفحهٔ ۱ از ۲