خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هله بحری شو و در رو مکن از دور نظارهکه بود در تک دریا کف دریا به کناره
۲
چو رخ شاه بدیدی برو از خانه چو بیدقرخ خورشید چو دیدی هله گم شو چو ستاره
۳
چو بدان بنده نوازی شده‌ای پاک و نمازیهمگان را تو صلا گو چو مؤذن ز مناره
۴
تو در این ماه نظر کن که دلت روشن از او شدتو در این شاه نگه کن که رسیده‌ست سواره
صفحهٔ ۱ از ۳