خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۳۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پاک از آب و از گل پایی در این گلم نهبی‌دست و دل شدستم دستی بر این دلم نه
۲
من آب تیره گشته در راه خیره گشتهاز ره مرا برون بر در صدر منزلم نه
۳
کارم ز پیچ زلفت شوریده گشت و مشکلشوریده زلف خود را بر کار مشکلم نه
۴
هر حاصلی که دارم بی‌حاصلی است بی‌توسیلاب عشق خود را بر کار و حاصلم نه
صفحهٔ ۱ از ۳