خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو مست روی توام ای حکیم فرزانهبه من نگر تو بدان چشم‌های مستانه
۲
ز چشم مست تو پیچد دلم که دیوانه استکه جنس همدگر افتاد مست و دیوانه
۳
دل خراب مرا بین خوشی به من بنگرکه آفتاب نظر خوش کند به ویرانه
۴
بکن نظر که بدان یک نظر که درنگریدرخت‌های عجب سر کند ز یک دانه
صفحهٔ ۱ از ۲