خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کعبه طواف میکند بر سر کوی یک بتیاین چه بتی است ای خدا این چه بلا و آفتی
۲
ماه درست پیش او قرص شکسته بستهایبر شکرش نباتها چون مگسی است زحمتی
۳
جمله ملوک راه دین جمله ملایک امینسجده کنان که ای صنم بهر خدای رحمتی
۴
اهل هزار بحر و کف گوهر عشق را صدفزان سوی عزت و شرف سخت بلندهمتی
صفحهٔ ۱ از ۲