خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوخت یکی جهان به غم آتش غم پدید نیصورت این طلسم را هیچ کسی بدید نی
۲
میکشدم به هر طرف قوت کهربای اوای عجبا بدید کس آنک مرا کشید نی
۳
هست سماع چنگ نی هست شراب رنگ نیصد قدح است بر قدح آنک قدح چشید نی
۴
عشق قرابه باز و من در کف او چو شیشهایشیشه شکست زیر پا پای کسی خلید نی
صفحهٔ ۱ از ۲