خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۴۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با همگان فضولکی چون که به ما ملولکیرو که بدین عاشقی سخت عظیم گولکی
۲
ای تو فضول در هوا ای تو ملول در خداچون تو از آن قان نه‌ای رو که یکی مغولکی
۳
مستک خویش گشته‌ای گه ترشک گهی خوشکنازک و کبرکت که چه در هنرک نغولکی
۴
گر تو کتاب خانه‌ای طالب باغ جان نه‌ایگرچه اصیلکی ولی خواجه تو بی‌اصولکی
صفحهٔ ۱ از ۲